Dziś witam Was jako oficjalna 15- latka. Wczoraj 30.01 odbyły się moje urodziny. Uświadomiłam sobie, że już będąc tą 15-latką mam za sobą bardzo duży bagaż doświadczeń. Jeszcze niedawno pamiętam moje urodziny 8,9,10 jak organizowałam imprezy w domu, zapraszałam moje koleżanki, a teraz już nawet nie jestem dzieckiem, ani dorosłą osobą. Jest to dość nie typowy wiek, bo sama nie wiem czego chcę. Staram się iść swoją drogą nie patrząc na inne przeciwności losu. W moich życzeniach urodzinowych bardzo dużo osób życzyło mi odwagi i samozaparcia w realizowaniu swoich marzeń – podniosło mnie to na duchu, że mam osoby, które we mnie wierzą i wspierają. W tym poście chcę, abyście mnie troszkę bliżej poznali i razem ze mną powspominali stare czasy. Od dziecka pamiętam, że lubiłam pozować do zdjęć. Byłam dosyć energicznym dzieckiem, więc wszędzie było mnie pełno. Lubiłam tańczyć, śpiewać, ale zawsze chciałam, aby to wszystko było nagrywane - przynajmniej teraz mam pamiątkę.
Druga klasa podstawówki była dla mnie wielkim przełomem, ponieważ w maju założono mi aparat na zęby. Nosiłam go około 4 lata. Bardzo mi się podobał i nawet nie za bardzo chciałam go zdejmować. Gdy nadszedł moment pożegnania, aż tak nie tęskniłam, ponieważ szybko polubiłam moje proste ząbki.
Pod koniec szóstej klasy zaczęłam interesować się fotografią. Trwa to do dziś Bardzo lubię robić zdjęcia - sprawia mi to ogromną radość. Tu są zdjęcia mojego autorstwa. Należą do moich ulubionych.
Mimo wszystkich przeciwności losu i przeszkód napotkanych na swojej drodze przez te 15 lat to jestem bardzo wdzięczna Bogu, że mam taką rodzinę i przyjaciół dzięki którym na mej twarzy pojawia się uśmiech nawet w tych najgorszych momentach mojego życia.
